سپاس و ستايش در آغاز و فرجام از آن اوست . روش تكاملى امام عليه السّلام به خدمت امام صادق عليه السّلام گفته شد : « شالوده‌ى كار خود را بر چه اساسى بنياد نهادي ؟ » . حضرت فرمود : « دانستم كه ديگرى وظيفه‌ى مرا انجام نخواهد داد ، پس خود تلاش كردم . و دانستم كه خداوند بر من احاطه‌ى علمى دارد ، پس از او شرم كردم و دانستم كه روزى مرا ديگرى نخواهد خورد ، پس آرامش يافتم ، و دانستم كه فرجام كار من مرگ است ، پس خود را مهيّا ساختم » . سؤال كننده به خوبى مىداند كه هدف اصلى امام در زندگى تأمين معاش و تحصيل ثروت و به دست آوردن جاه و مقام نيست ، بلكه هدف آن حضرت پيمودن راه خير و كمال است ، و راهى كه آن حضرت دنبال كند ، اسوه و سرمشق همگان است ، از اين رهگذر از راه و روش آن حضرت مىپرسد ، تا آن را باز شناسد و در زندگى خود از آن سرمشق بگيرد ، كه آن راه حقيقت و فضيلت است . پس امام عليه السّلام به او فرمود كه شيوه رفتار خود را بر چهار پايه استوار نموده است : 1 . به خوبى مىداند كه براى انسان جز از آنچه خود تلاش كرده ، سود نخواهد برد ، و هرگز كشته‌ى ديگرى را درو نخواهد كرد ، و اگر در وظايف خود سستى كند ، چيزى و يا كسى به او سود نخواهد داد ، پس اگر كسى شرافت و كرامت خود را دريابد